Ditjes En Datjes

Vaak onzinnige, hopelijk soms leuke, bijwijlen emotionele, sporadisch uit het leven gegrepen,
nu en dan geloofwaardige, meestal nutteloze, 
maar steeds met goede intenties geschreven nonsens en epistels

Blog

Het Ochtendritueel

Geplaatst op 3 januari, 2015 om 17:40

Onlangs kreeg ondergetekende van een collega de opmerking dat hij toch wel héél veel op den feesboek aanwezig is……wat uiteraard niet tegengesproken kon worden.

 
Maar om één en ander misschien toch in de juiste context te plaatsten, is een voorbeeldje van een gemiddelde dagindeling à “casa De Vylder” eventueel toch ne keer op z’n plaats ?
 
Tussen vijf en zeven ‘s ochtends (OF tegenwoordig steeds frequenter ergens rond twee uur 's nachts) ontwaakt onzen Tasmanian Devil door het slaken van enkele schrille kreten à la Linda Blair in “The Exorcist”, maar dan op een iets hogere frequentie, en à rato van +110 Db.
Op dat moment horen we meestal onze brave buurman verschrikt uit zijn bed springen mits het schreeuwen van z’n strijdkreet “Allah Akbar”, ondertussen ongetwijfeld met z’n kromzwaard inkappend op de duivelse wezens in z’n kamer, die zo’n onaardse geluiden konden produceren !?
 
De volgende momenten proberen alle huisgenoten, zich op één of andere manier te verfrissen en/of toonbaar te maken, evenwel met steeds één oog (MINSTENS) op ons lief maar OOOOOO zo hyperkinetisch (sic) zoontje; één seconde onoplettendheid heeft de kleine schurk meestal namelijk genoeg aan om (vrij uit te kiezen) :
- de bloempot door het raam te keilen
– een bord/tas/glas door de woonkamer te slingeren
– den bril van z’n papa of mama, die de avond ervoor helaas binnen zijn bereik is blijven liggen, te herleiden tot een vreemdsoortig kunstvoorwerp
– enig andere vandalistisch ogende daad te verrichten.
 
Z’n vader probeert ondertussen verschillende klanten te overtuigen om desnoods gratis hun sanitair te komen herstellen, of een of andere nuttige BUITENshuizige activiteit te verzinnen, en moederlief daarmee (samen met z’n SU-PERschoonmoeder) op te zadelen met de zorg en opvoeding van ons lief kindje. Lief is hierbij trouwens NIET sarcastisch bedoelt, want in weze IS hij ook een superlief kind; hij kan TOTAAL niks aan z’n aandoening verhelpen uiteraard.
 
Nu moet u weten,dat deze buien vaak ne gansen dag kunnen aanhouden, en dit aan een tempo waarbij normale mensen zoals u en ik (heu….of toch alleszins zoals u) na één uur al volledig pompaf buiten strijd zouden zijn; volgens mijn theorie, loopt er trouwens nen onzichtbare draad uit da kind z’n gat, die verbonden is met de kerncentrale van Doel.
 
Al deze verschijnselen + het feit dat z’n mama ook met de nodige medische kwaaltjes sukkelt, maakt dat wij;
1) Niet vaak zomaar kunnen uitgaan en/ of enig sociaal leven kunnen leiden,
2) Als we op reis willen gaan, dit MAXIMUM voor één week kunnen doen, en steeds in’t schooljaar,
3) Niet zomaar met onze jongsten telg op bezoek bij mensen kunnen gaan, omdat de Familiale verzekering ons binnen de kortste keren van fraude zou verdenken !
 
Dus JA, ik ben HÉÉÉÉL blij met sociale media à la Facebook en recenter Blogspot, omdat wij zo toch nog iets van sociaal contact kunnen onderhouden ENNNNN af en toe es goe onze frustraties kunnen ventileren…….zoals nu dus !
 
MAARRRRRRRRR, begrijp me niet verkeerd; Dit alles is ALLESZINS niet bedoelt als klaagzang, eerder als een lichtjes ironisch blogje: ik ben COMPLEET gelukkig, en m’n kind (en dus ook vrouwlief) zullen dit ook dra zijn, NA het afwerken van m’n nieuw “Jamiebezighouden-project"
 

(Maar heb, eventjesziekthuiszijnde, dus blijkbaar weer véél te veel vrije tijd )

CategorieŽn: Geen

Plaats een reactie

Oeps!

Oops, you forgot something.

Oeps!

De woorden die je hebt ingetypt komen niet overeen met de opgegeven tekst. Probeer het nogmaals.

0 reacties