Ditjes En Datjes

Vaak onzinnige, hopelijk soms leuke, bijwijlen emotionele, sporadisch uit het leven gegrepen,
nu en dan geloofwaardige, meestal nutteloze, 
maar steeds met goede intenties geschreven nonsens en epistels

Blog

Ode Aan M'n Vrouw

Geplaatst op 4 januari, 2015 om 6:15


Bijna negen uur; de zenuwen beginnen nu toch stilaan de keel lichtjes dicht te snoeren…….of zou dien verdomde plastron, waarvan ik ondertussen voor den ELVENDERTIGSTE keer m’n zorgvuldig gestrikte ‘Dubbele Windsor’-strop op nauwkeurigheid en symmetrie keur hiervoor verantwoordelijk zijn ?

 

Het vreemde is dat, voor zover ik me kan rappelleren, ik in’t verleden al talloze malen vaker, al-dan-niet door m’n eigen …heu…vermeende impulsiviteit, in véél benarder situaties verzeilde …..maar me daarbij toch nauwelijks dergelijk “buikkriebelgevoel” meen te herinneren … ?

Nu is het wel geen alledaags gegeven, je eeuwige trouw aan iemand voor een altaar te gaan bezweren, en dit in bijzijn van wellicht tientallen getuigen !?

 

Dit zullen toch niet de alom gevreesde “Cold Feet” zijn die dit veroorzaken zekerst…….!!!????

……Nope, die gedachte ban ik ONMIDDELLIJK; hier is geen greintje twijfel van doen, dit is de vrouw waar ik de rest van m’n leven bij wil zijn, het meisje dat ik alle dagen wil koesteren en beschermen, de deerne die ik wil beminnen en bezwange……heu…nee; hier moet ik den band ff terugspoelen, deze opdracht werd 2 jaar voordien reeds afgewerkt.

Het is namelijk op ons eerste weekendje “Center-Parcs”, na een verkering van nauwelijks drie maanden dat ik haar ten huwelijk vroeg.

Als we vervolgens vanaf Jamie’s geboorte 9 maanden terugtellen, dan…tja….ik meen me vaag te herinneren dat het ons eerste uitje in Kempervennen een ganse week wreed slecht weer was……waardoor we alzo uiteraard terug naadloos bij de eerder vermelde impulsiviteit belanden…?

 

Anyhow, ondertussen is onze spruit bijna 2 jaar, maar het feit dat de flinke kerel vandaag belast wordt met het dragen van de ringen, stemt me niet echt met een gerust gevoel…..om maar van lichte paniekgevoelens te zwijgen. Onze jongen is namelijk soms nogal ne wilde en onvoorspelbare gast, zelfs in die mate dat ik me soms afvraag het kind z’n gezondheidstoestand wel op alle vlakken 100 % koosjer is ?

GELUKKIG zijn z’n knuffels en liefkozingen van ZO’N intensiteit, dat dergelijke angsten en twijfels steevast als sneeuw voor de zon terug verdwijnen !

Ondertussen is de limousine gearriveerd, en vanaf dan verloopt alles als in een waanzinnig mooie droom.

 

Bij één van de stralendste 23 mei’s sedert het begin der waarnemingen ( I SHIT YOU NOT !!!), zie ik mijn PRACHTIGE bruid uit de limousine glijden; één blik op die stralende verschijning doet me realiseren dat ik weldra één van de meest memorabele momenten uit héél mijn leven ga beleven.

 

Hoewel overtuigd agnost (of nee; maak daar maar raszuivere atheïst van) zijnde, maakt deze kerkelijke dienst wel degelijk een onuitwisbare indruk op mij; het besef dat m’n teerbeminde wél diepgelovig is, en het feit dat ik de ON-WAAR-SCHIJN-LIJKE eer heb de trouwring van haar vader zaliger te mogen dragen, daar waar zij die van haar moeder door ondergetekende zal aangeschoven krijgen, onderstreept nog meer m’n gevoelens dat dit alles “meant to be” was !!?

 

Vanaf dit moment onderga ik de rest van de dag, als in een soort wonderbaarlijke trance, volledig georchestreerd en geregisseerd door een SU-PER professioneel team, waarbij ik er zorgvuldig zorg voor draag zoveel mogelijk gebeurtenissen onuitwisbaar in mijn geheugen te graveren; Dat dit een van de mooiste dagen uit onzer beider levens blijkt te gaan worden staat ondertussen wel overduidelijk in de sterren geschreven !!!

 

En dit zeker niet in het minst mede door de aanwezigheid van de vele vrienden en familieleden, die ons vereerden deze formidabele dag met ons mee te beleven en te vieren !

 

Vandaag zijn er, sedert die heuglijke dag, duizend achthonderdzesentwintig dagen verstreken (yep; schrikkeljaar is mee ingecalculeerd), en zelfs al zullen er in al die zalige maanden wel tijdstippen kunnen gevonden worden waarop we zwaar beproefd werden,

is er NIET ÉÉN MINUUT die ik zonder jou aan m’n zij zou willen beleefd hebben !!!!!

 

 

THE DAY I MET YOU, I FELL FOR YOU……..AND I NEVER GOT BACK UP

 

Ons “houten jubileum” is een feit…. maar we zullen hem als’t ware nen “Diamanten” vieren my dear !! (23 mei 2014)

                                 

 

 

CategorieŽn: Geen

Plaats een reactie

Oeps!

Oops, you forgot something.

Oeps!

De woorden die je hebt ingetypt komen niet overeen met de opgegeven tekst. Probeer het nogmaals.

2 reacties

Antwoord Sonia
4:38 op 11 januari, 2015 
Dit verhaaltje is toch VERUIT mijne favoriet !
Tiens. hoe zou da nu toch komen ? :-) xxx
Antwoord Frank
2:43 op 12 januari, 2015 
Het weze u TEN ZEERSTE aangeraden !!!! :-D