Ditjes En Datjes

Vaak onzinnige, hopelijk soms leuke, bijwijlen emotionele, sporadisch uit het leven gegrepen,
nu en dan geloofwaardige, meestal nutteloze, 
maar steeds met goede intenties geschreven nonsens en epistels

Blog

Perceptie?????????.?

Geplaatst op 13 januari, 2015 om 2:45


Het was nu enkel nog wachten op de strafmaat.

 

Zes weken had het volledige proces geduurd.

Nu moest de man die meer dan twintig doden, in drie aanslagen, op zijn geweten had, enkel nog gelaten zijn uiteindelijke verdict aanhoren .

Nu ja , “gelaten”….?

Er was tijdens deze ganse periode niet één enkele moment geweest, dat men hem ooit kon betrappen op een moment van zwakte.

Integendeel hoorde hij steevast alle vernietigende getuigenissen ten zijnen laste fier, rechtopstaand en met opgeheven hoofd aan !

Zijn slachtoffers waren in zijn ogen immers slechts ongelovigen, en dus minderwaardige honden, als ware het ongedierte dat het verdiende als dusdanig vertrappeld te worden.

 

Hij was er nog steeds ten stelligste van overtuigd dat hij volgens z’n geloofsovertuiging handelde, en dus ook bereid als martelaar te sterven, indien het allerzwaarste vonnis hem ten beurt zou vallen; Hier in het zuiden van de Verenigde Staten, was de doodstaf immers nog steeds een regelmatig uitgesproken straf, EN werd deze dan ook op geregelde tijdstippen consequent uitgevoerd !

Zeker wanneer het, zoals in deze zaak, over meervoudige daden ging, was dergelijke vordering een min of meer te verwachten eis.

 

Nochtans bleek de oorspronkelijke aanklacht, om hem tevens te veroordelen voor “terroristische aanslagen”, toch net iets te hoog gegrepen door de openbare aanklager; De gehaaide EN BEHOORLIJK INDRUKWEKKENDE groep advocaten van de verdediging, had deze stelling zonder al te veel moeite al op het eerste uur, van de allereerste procesdag van tafel geveegd.

Volgens hen viseerde hun cliënt geen bevolkingsgroep, doch zorgvuldig uitgekozen individuen, en kon hier bijgevolg nooit sprake zijn van terroristische motieven…….dit werd als dusdanig door de rechtbank dan ook niet weerhouden.

Nochtans waren de overgebleven EN bewezen aanklachten, normaal nog méér dan voldoende om hem een enkel ticket richting death row te bezorgen; vooral het feit dat tussen de slachtoffers drie kleine kinderen te betreuren vielen, zou door deze rechter als bijzonder verzwarend ervaren moeten doorwegen.

Het was immers ook net dat stuk in het proces, dat de voltallige jury hem over de ganse lijn unaniem schuldig deed verklaren !

Vooral dan zeker het feit dat hij ook bij het tonen van de gruwelijke foto’s van zijn misdaden, en bij het tentoonspreiden van het overige bewijsmateriaal, hij de familie van de slachtoffers met een zekere minachtende, en totaal misplaatste, trotse “air” strak in de ogen bleef kijken, deed menigeen jurylid uit pure afkeer kokhalzen.

 

Met welke monsterlijk opvattingen werden zo’n individuen gedurende hun jeugd toch in Godsnaam geïndoctrineerd, dat ze jaren later tot zo’n harteloze monsters konden uitgroeien ?

Het weze gezegd; deze massaal aanwezige naasten, en zeker niet in’t minst de familieleden van de slachtoffers van z’n allereerste aanslag, waren gedurende deze ganse helse periode, steeds een toonbeeld van waardigheid gebleven.

Voor hen zou het uiteindelijke vonnis zelfs weinig of geen verschil maken; er bestond immers toch geen strafmaat waarmee ze hun geliefden ooit zouden kunnen terug krijgen ….!?

Het allerbelangrijkste was dat zo iemand NOOIT OF TE NIMMER meer in de maatschappij zou kunnen terugkeren.

Het enige waar menigeen van de aanwezigen zich wel aan stoorde, is’t feit dat de organisatie achter zo’n misdadiger, die hem hier dus trouwens mits buitensporige financiële steun van een imposante verdediging deed bijstaan, niet in één adem mee kon aangeklaagd worden.

Het was voor hen allen uiteraard al lang overduidelijk, dat deze onverlaat slecht een kleine pion was, in een ziekelijk georganiseerd gigantisch groot genootschap !?

 

De openbare aanklager had gedurende deze weken trouwens meermaals toespelingen gemaakt, op het laffe karakter van dergelijke verenigingen; ondanks dat zij steevast, volgens hun eigen verklaringen, streden in naam van hun geloofsovertuiging, EN met het recht zogezegd aan hun zijde, gebeurde dit dan toch wel steeds gemaskerd…..!???

En hoe verwerpelijk het wel was, nu ze er één ongemaskerd voor het hoogste tribunaal konden brengen, de kerel overduidelijk geen greintje medeleven, noch spijt toonde.

Voor deze afstotelijke houding werd hij door zijn geheimzinnige strijdmakkers waarschijnlijk zelfs eerder de hemel in geprezen.

 

Het is slechts op het allerlaatste moment, toen de rechter hem z’n uiteindelijke vonnis voorlas, dat man dan toch leek in te storten: “ACHTMAAL LEVENSLANG” !!

Hij zou dus niet als martelaar sterven, maar tot aan het eind zijn miserabele leventje, zijn dagen slijten in een donkere cel van twee bij twee.

 

NOOIT zou hij nog kunnen strijden voor zijn overtuigingen;

NOOIT zou hij z’n illustere strijdmakkers nog kunnen steunen in hun eeuwige campagne tegen hun onzichtbare vijanden.

NOOIT zou hij met z’n partners in crime nog bij hun immense kampvuren hun strijdliederen uit volle borst ten berde kunnen brengen.

NOOIT zou hij nog een kerkelijke dienst kunnen leiden in zijn OOOOO zo geliefde parochie, waar diezelfde gemeenschap met een immens litteken op hun ziel achterbleef, nu hun OOOOOOO zo geliefde dominee uiteindelijk ontmaskerd bleek als een prominent lid van de OOOOOOO zo immens gevreesde ku klux klan ……….

 

 

 

 

CategorieŽn: Geen

Plaats een reactie

Oeps!

Oops, you forgot something.

Oeps!

De woorden die je hebt ingetypt komen niet overeen met de opgegeven tekst. Probeer het nogmaals.

2 reacties

Antwoord yolande
3:47 op 13 januari, 2015 
Gelezen en goedgekeurd
Antwoord Ronny
6:51 op 13 januari, 2015 
WOW, serieus op het verkeerde been gezet, die had ik niet zien aankomen
Knap geschreven artikel Frank