Ditjes En Datjes

Vaak onzinnige, hopelijk soms leuke, bijwijlen emotionele, sporadisch uit het leven gegrepen,
nu en dan geloofwaardige, meestal nutteloze, 
maar steeds met goede intenties geschreven nonsens en epistels

Niet voor gevoelige zieltjes


Onmenselijk



Hij wist dat het nu niet lang meer kon duren.

Dit is dus HET moment waar hij al die tijd voor gevreesd had.

Hun marteltuigen werden op zodanig opvallende wijze geëtaleerd, dat hun slachtoffers onmiddellijk zouden beseffen welke onmenselijkheden hun te wachten stonden; dit liet helemaal niks meer aan de verbeelding over.



Terwijl hij binnen werd geleid voelde hij z'n hart als gek in de keel bonzen, terwijl z'n benen ogenschijnlijk alle stabiliteit stilaan verloren.

Het enige wat hij zich op voorhand had voorgenomen, was dat hij hen z'n angsten niet zou tonen: Dat genot gunde hij ze niet, NO WAY !

Nochtans kwamen spontaan de warme tranen opwellen, wanneer hij de geniepig glinsterende oogjes van de beul vanachter diens gemaskerde tronie ontwaarde.



De psychologie achter hun gruwelijke praktijken was namelijk even geniaal, als gruwelijk gebleken: Ze droegen er zorg voor dat je de martelingen van je voorgangers luid en duidelijk kon horen, zodat je in doodsangsten je resterende tijd kon aftellen...tot het uur nul..."T minus zero"...Het moment van de waarheid.....

Op deze manier kon men de foltering véél langer rekken : Deze wachtperiode was namelijk één gigantisch afschuwelijke nachtmerrie, die praktisch niet moest onderdoen voor de komende mishandelingen.



En nu was het dus zover....

Terwijl hij ELKE molecule in zijn ganse lichaam trachtte te bevelen fier rechtop te staan, voelde hij nochtans spontaan alle kracht wegvloeien, als ware het water door een vergiet.

Welke jeugdtrauma's heeft zo'n beul toch in Godsnaam moeten doorstaan, om hier nu zo emotieloos te kunnen handelen ?

Het leek praktisch onmogelijk voor te stellen dat men mensen, louter door indoctrinatie, kon omvormen tot dergelijk sadistische wezens ?



De grootste slag diende hij echter nog te incasseren wanneer hij, enigszins stomverbaasd, de contouren van de 2e beul ontwaarde.....dat was verd*mme een vrouw !!???

Op dat moment flakkerde nog één luttele nanoseconde de ijdele hoop, dat deze laatste nog tot enig medeleven zou te vermurwen zijn....maar dit bleek onmiddellijk een illusie.

Het is op dat eigenste moment namelijk dat, bij het aanschouwen van haar koude bloeddorstige blik, elk uitzicht op genade vervloog.

Dit is dan ook duidelijk het orgelpunt van hun wel georchestreerde gruwelscenario: hiermee is de totale vernedering nu eveneens een feit.



Nochtans......het menselijk brein is een zéér vreemd mechanisme; op het moment dat hij beseft "ground zero" bereikt te hebben......maakt pure doodsangst, plots plaats voor een vreemdsoortig gevoel van rust....

Deze daalt over z'n ganse wezen neer, zoals een warm donsdeken op een kille winternacht.

Helaas is dit gevoel zéér kortstondig, want eens de beulen hun marteltuigen in werking stellen, lijkt het alsof hij met een keiharde smak terug met z'n voeten op de grond beland !



De eerste minuten beleeft hij als in een visioen, als in een angstdroom die z'n voorgaande niet kent: hij zou het willen uitschreeuwen van de pijn, hen willen smeken toch alstublieft deze onmenselijkheden te stoppen !!?

Doch ook dit onderdeel maakt blijkbaar deel uit van hun ziekelijk masterplan; terwijl de eerste beul zijn lusten als een waanzinnige botviert, houdt zijn metgezel hem in zo'n dergelijke klem, dat roepen gewoonweg onmogelijk blijkt !?



Vanaf dan lijken seconden wel minuten, en minuten lijken uren te duren.....hoewel..."lijken"...?

Vermits hij ondertussen alle besef van tijd kwijt is, zou het inderdaad best kunnen dat deze pijniging reeds urenlang aan de gang is ?



Flarden van z'n leven flitsen nu aan z’n ogen voorbij: ....kriskras....helemáál niet chronologisch.

De geboorte van z'n jongste zoontje, dan de jeugdperikelen uit zijn jeugd, vervolgens beleefde hij zelfs z'n huwelijksdag terug....nu ja: "beleefde"....het zijn nauwelijks flarden, maar ze lijken wel glashelder op z'n netvlies geprojecteerd.

Het allerlaatste wat dusdanig door z'n hersenpan flitste, was een 'minidrama' waarvan hij ooit bij z'n oudste zoon getuige op de eerste rij was: de breuk met diens allereerste liefje, waar die op dat moment dermate kapot van was, dat papa's hart toen simultaan mee leek te verpulveren als porselein onder't geweld van een voorhamer.



En dan....plots......gebeurt het ondenkbare.....!?

De machines zwijgen, en de gemaskerde barbaren doen behoedzaam een stap achteruit?

Nochtans maakt een panische angst in de eerste instantie meester van hem: is dit wéér een sadistische zet in hun gruwelijke en misselijkmakende spel ???

Is het misschien de bedoeling z'n hoop hier tevergeefs te laten opflakkeren, om deze dan daarna onder honend gelach terug te laten verdwijnen als sneeuw voor de zon.....?



Maar dan spreekt de hoofdbeul plots de verlossende woorden ........."Sta op !"

Terwijl hij voorzichtig probeert recht te komen, ziet hij de vrouwelijke scherprechter haar masker afdoen.

Je kan onmogelijk zijn stomverbaasde blik beschrijven, wanneer het gezicht dat tevoorschijn komt, dat van een wondermooie vrouw met lang golvend gitzwart haar blijkt te zijn.

Een vrouw wiens fonkelende ogen plots stukken minder angstwekkend tonen.



Het is pas nadat hij haar zachtjes " Het is voorbij " hoort fluisteren, dat hij beseft dat hij het echt gehaald heeft.

Terwijl de vrouw hem terug naar buiten geleidt, ontwaart hij vanuit z'n ooghoek hoe de nog steeds gemaskerde hoofdbeul, met zichtbaar plezier, het bloed van zijn marteltuigen spoelt.

Op datzelfde moment beseft hij ook hoe de mens z'n enige echte prioriteit toch enkel en alleen zelfbehoud is, want hoewel hij ten volle beseft dat de volgende sukkelaars hun wrede lot gelaten zitten af te wachten, maakt een vreemde mengelmoes van euforie, opluchting en blijdschap meester van hem zoals nooit voordien !?






Het is ook op dat exacte moment dat hij zich de geruststellende stem van z’n allerliefste wederhelft herinnert : “ Bwa, ge zult wel zien dat da allemaal zo erg ni is schat; ik heb daar zelf ook al vaak tandsteen laten verwijderen zenne ! “