Ditjes En Datjes

Vaak onzinnige, hopelijk soms leuke, bijwijlen emotionele, sporadisch uit het leven gegrepen,
nu en dan geloofwaardige, meestal nutteloze, 
maar steeds met goede intenties geschreven nonsens en epistels

Dit lijkt op't eerste zicht een zoveelste remake van een
​veelvuldig uitgemolken recept; Grumpy old man wordt
dmv (in dit geval) buurjongen, langzaam maar zeker
getransformeerd tot een minnelijk grootvadertype.

Nochtans heeft deze film 2 belangrijke voordelen tegenover
zijn voorgangers;
1) Het scenario loopt niet helemaal parallel met bovenstaand script (Algoe ni,
want anders had ik al voor ne spoiler van jewelste gezorgd)
​2) Bill Murray is gewoon geboren om dergelijke rollen te spelen; denk maar aan "Scrooged",
"What About Bob", "Groundhog Day", enz.
Heel de man z'n fysiek straalt een onwaarschijnlijk narcistisch, marginaal, vuilbekkend imago af,
​zodat je op den duur vermoedt dat de acteur in kwestie enkel dit stereotype kan vertolken.
Gelukkig heeft hij al heel wa ander vellekes op zolder hangen die z'n kunnen bewijzen; 
denk bv. maar aan z'n magistrale vertolking in "lost In Translation"!

En net DAAR zit hem nu het addertje onder het gras: Murray draagt de hele film dermate op z'n eentje, waarbij z'n collega-acteurs ongewild in z'n schaduw verdwijnen.
Hoewel; Naomi Watts is m.i. ALTIJD redelijk overtuigend........maar kan u niet met het hand op het hart garanderen dat mijn oordeel hierin steeds 100% aan het meisje's acteerprestaties toe te schrijven zijn .....


Conclusie;
hoewel dit dus aanvankelijk een film lijkt à la "dertien in een dozijn",
blijkt hij uiteindelijk zéér goed te pruimen !
Of dat de bioscoop hierbij een meerwaarde is,

laat ik deze keer dan maar in't midden.