Ditjes En Datjes

Vaak onzinnige, hopelijk soms leuke, bijwijlen emotionele, sporadisch uit het leven gegrepen,
nu en dan geloofwaardige, meestal nutteloze, 
maar steeds met goede intenties geschreven nonsens en epistels

Verzuring ?


Ik weet niet of het sommigen nog ontgaat, maar het lijkt wel alsof de verzuring tegenwoordig alom verspreid is ?

Dat er her en der op krantenartikels al eens negatief gereageerd wordt lijkt me nog enigszins aanvaardbaar, maar als een Facebookpagina over m'n geboortedorp beter kan hernoemd worden als "Ge zij van Schoten als ge....zeurt", wordt het hoog tijd hier eens een topic aan te wijden misschien ?

Het is namelijk ondertussen al een hele poos geleden wanneer een zeer bevallige jongedame, waarvan ik de onwaarschijnlijke eer heb haar sedert enkele jaren tot m'n kennissenkring te mogen rekenen, eerder vermelde fb-pagina oprichtte.

Het idee achter dit initiatief was om de burgers van deze geweldige gemeente, op een eerder ludieke wijze terug wat meer met elkaar in contact te brengen.

Immers, het is een welbekend fenomeen dat de laatste jaren (decennia) de sociale contacten zoals we die vroeger beleefden steeds meer in de vergetelheid geraken.

Dat dit eerst en vooral te wijten is aan het internet, en de explosieve opkomst van verscheidene sociale media hoeft hierbij geen twijfel meer te lijden.

En DIT is nu net het geniale achter dit concept: hier is diezelfde sociale media net UITERMATE voor geschikt uiteraard !

Op zéér korte tijd zagen overal in België simultane initiatieven dan ook het daglicht, haast allen met een even groot instant succes.

Het is op zich dan ook wel een leuk gegeven: via digitale weg nostalgische herinneringen oproepen, al dan niet vergezeld van beeldmateriaal uit lang vervlogen tijden, lokale evenementen inrichten en/of promoten, elkaar behulpzaam wegwijs maken bij problemen/vragen ivm de gemeentelijke infrastructuur, op zoek gaan naar oude klasgenoten/buren/jeugdvrienden, enz., enz.

Echter......de laatste tijd lijkt deze pagina eerder op een uithangbord voor een constante klaagzang van kleine en grote frustraties of ergernissen, dan op het lichtvoetige initiatief waarvoor het eigenlijk oorspronkelijk ontworpen werd ?

Het lijkt wel alsof de totale verzuring ook hier z'n intrede maakte.

Misschien toch eens tijd om een deel van deze frustraties eens een keertje op te lijsten, en mits de nodige ironie en/of sarcasme iets of wat in vraag te stellen.

Sta me toe om omgekeerd chronologisch te beginnen, omdat dit allicht makkelijker werkt.


Enkele dagen geleden bijvoorbeeld werd hier door iemand de vraag gesteld......."of we bij hongersnood eventueel zouden bereid zijn onze huisdieren de nek om te wringen, om onze kroost te voeden..." !??? (Post is ondertussen al terug verwijderd blijkbaar)

Tja kijk, buiten het feit dat ik me IN DE VERSTE VERTE niet kan inbeelden wat er dagdagelijks door de hersenpan zoeft van iemand die dergelijke vraag tussen de soep en de patatten ( ! :-) ) verzint, vraag ik me tevens af of dit de ideale aanvulling is op een zin als "ge zij van Schoten als..." !???....toch ?


Ne mens vraagt zich toch af hoe zo'n waanidee op nen doordeweekse namiddag rijpt in zo iemand z'n fantasie ?

Is het omdat hij voor den derde

keer die dag door weer en wind moet met zijnen trouwe "Blackie", dat hij zich begint af te vragen hoe da beestje zou smaken met pruimen en Provençaalse saus.?

Of zou het eerder zijn wanneer "Felix-de-kat" zich spinnend uitrekt aan z'n favoriete krabpaal, dat hij met z'n vreemde hersenkronkel, dit diertje 'shaorma-gewijs' al druipend van de olie aan een braadspit ziet ronddraaien ?


Nog vreemder wordt het wanneer men op den duur constateert dat er op een bepaald moment al meer dan honderdzestig replieken op deze banale vraag gepost werden: enerzijds om de vraagsteller met alle zonden van de wereld te overladen, daar waar het andere kamp de logica achter de man z'n redenering volledig verantwoord en relevant vindt ?



Of wat te denken van een vraagsteller enkele dagen voordien, die de vraag postte of hij de wijkagent diende te interpelleren omdat hij.....enkele hondendrollen voor z'n deur vond !?

Nu tracht ik me het gezicht van deze trouwe dienaar van de wet voor te stellen, wanneer hij op zondagavond telefoon krijgt " Hallo meneer sjampetter, kunt gij eens dringend langskomen, want er heeft hier nen hond gekakt !?"


Ongetwijfeld gaat de brave ziel zich volledig plichtsgetrouw ter plaatse haasten, nadat hij evenwel eerst de nodige hulpdiensten ter assistentie oproept.

Of dat hij op dat moment nog efficiënt kan ingrijpen, hangt natuurlijk vooral af van het feit of het recipiënt nog rokende is of niet; Afkoeling/verharding ('rigor mortis') van dit bewijsmateriaal zou er namelijk best op kunnen wijzen dat de spreekwoordelijke vogel reeds lang gaan vliegen is, en het dus stukken moeilijker wordt mogelijke dader(s) op te sporen en voor het gerecht te brengen.
Op dit tijdstip lijkt DNA-analyse van de bewijslast nog de enige uitweg om rechtvaardigheid te laten zegevieren, doch het lijkt eerder twijfelachtig dat de procureur voor dergelijk uitzonderlijke situatie een budget voorzien heeft ?


Iets in mij zegt me dat onze voormalige wijkagent/buurman, wiens gracieuze dochter ik hier trouwens ook al enkele keren mocht opmerken, hier iets of wat kortere metten mee zou maken.

Ik kan me bijvoorbeeld levendig voorstellen dat hij klager drie mogelijke opties zou voorstellen :

"- één; u sluit de ogen en loopt er in een boogje omheen, waardoor het euvel daags nadien misschien verdwenen is. (Bv. Gemeentelijke reinigingsdienst, behulpzame buur, andere hond met ongezonde gewoonte)

- twee; u trapt het residu tot bij uwen arrogante buur waar ge al twee jaar niet meer mee spreekt........die daardoor op zijn beurt politie belt, waardoor je nog gene stap verder bent.

- drie; je geeft het onding een kleine tik richting riool, waarna het probleem zicht na verloop van tijd vanzelf ....’oplost’ (! :-)  ) !? "


Enfin, u begrijpt de intentie: gezond verstand brengt ne mens in dergelijke crisis al een héél eind op de goede weg !?



Nog eentje die ik hier al op eerder regelmatige basis de revue zag passeren, is het type kennisgeving van iemand die ergens in het verkeer in deze gemeente één of andere frustrerende situatie meemaakte, en deze melding een meerwaarde vindt voor deze groep.


Op zich is hier uiteraard niet echt veel mis mee, maar het is de vreemde respons op dergelijke boodschap die toch soms de wenkbrauwen doet fronsen. 


De eerste reacties hierop houden meestal rechtstreeks verband met de Belgische wetgeving inzake het verkeer (of toch de eigen interpretatie van deze blijkbaar vaak ter plaatse verzonnen regels), maar ontaarden dan vaak al snel in een potje over- en weer gescheld van jewelste.
Het begint doorgaans met een verwijt naar elkaars schrijf- en spellingfouten, en escaleert veelvuldig naar het niveau waarbij de Jef uiteindelijk het verwijt van de Prosper, aangaande de vermeende promiscuïteit van Angèle van den beenhouwer dermate ter harte neemt, dat hij ermee dreigt z’n hond veelvuldig voor diens deur te laten schijten.
Waarop die laatste dan onmiddellijk belooft betreffende hond de nek om te wringen, en te serveren met pruimen en Provençaalse saus.


Vervolgens krijgt men nog een stuk of tweehonderd schaamteloze over- en weer verwijten van sympathisanten van één der beider kampen te lezen…….om op’t einde van de rit te constateren dat auteur van de oorspronkelijke vraagstelling uiteindelijk nog geen lap wijzer is geworden of ze (hij) nu in haar (zijn) recht was bij het bewuste verkeersconflict.


Het is dus al bij al nog moeilijk in te beelden dat de charmante moderator van deze groep dergelijke conversaties voor ogen had toen ze besloot Schoten effe op speelse wijze terug in the picture te zetten !?



Iets totaal anders wat vaak op een dergelijke pagina de kop opsteekt, is het feit dat bepaalde individuen deze initiatieven steevast misbruiken voor commerciële doeleinden.


Nu kan men vanzelfsprekend de lokale bakker, beenhouwer, daklegger, enz. niet kwalijk nemen elke poging om zijn naambekendheid in eigen regio een beetje te vergroten hier te benutten, temeer omdat deze vorm van reclame gratis is, EN een relatief groot publiek bereikt.


Totaal anders wordt het natuurlijk wanneer men op dergelijke fora te pas en te onpas malafide leningen tracht aan te smeren, mensen tracht te overhalen om van energieleverancier/internet-provider/gsm-operator ,enz. te veranderen...... maar dan wel mits bemiddeling van bewuste promotor, zodat deze zijn commissie kan opstrijken ?

Ook hier wordt de vraagsteller meestal op alle mogelijke manieren vervloekt en beschimpt (vaak niet geheel onterecht overigens), maar zou het hier eventueel niet simpeler zijn de onverlaat te negeren ipv zijn/haar moeder te beschuldigen van het uitoefenen van't oudste beroep ter wereld of hem/haar zevenhonderd ongeneeslijke ziektes en plagen toe te wensen ?



Nu mag u alle bovenstaand gelul gerust met een fameuze korrel zout nemen hoor: méér dan negentig procent van deze geweldige pagina is gelukkig echt nog wel lichtvoetig, hoopvol en aangenaam om lezen.


Zo spotte ik hier onlangs nog een jongedame die hier haar (nieuwe?) lingeriewinkel een beetje wou promoten en hierdoor, op het moment van dit schrijven, toch al meer dan driehonderd "likes" op de teller had staan.


De aankondiging van een nieuwe kleine Schotenaar (Jayson) mocht zelfs rekenen op tweehonderdvijfenveertig "vind ik leuk"-en, en tweeënzestig integraal positieve reacties en felicitaties.


Bovendien werd ik zonet uitgenodigd om acht April aanstaande, vergezeld van m’n allerbeste vriend, de 103e Scheldeprijs te bewandelen; zodus van pessimisme kan/mag hier uiteraard totaal geen sprake meer zijn.
(Ik wil hierbij tevens ineens van de gelegenheid gebruik maken om preventief mijn welgemeende verontschuldigingen al aan te bieden; in het dagdagelijkse leven ben ik naar verluidt een véél aangenamer persoon, maar het zijn m’n foute vrienden die met dit soort evenementen onderstaande steeds weer op’t verkeerde pad meesleuren dmv overmatig drankmisbruik.)



Bovendien is dit verzurende verschijnsel waar ik dit betoog mee begon gewoon een steeds meer voorkomende algemene tendens.


Zo moet je maar eens nagaan hoe er op de verschillende digitale krantenartikels en nieuwsberichten vaak gereageerd wordt vanuit een gefrustreerd buikgevoel (joorstroelie is hierin eveneens "guilty as charged" helaaspindakaas)


Trouwens, het is hierbij blijkbaar toch steeds meer een zaak van perceptie: Indien het artikels zijn die de hedendaagse miserie ( denk maar aan terrorisme, stakingen, de crisis, enz...) beschrijven, zou één en ander misschien nog voor de hand liggen, maar wat bijvoorbeeld te denken van de talloze reacties die onlangs kwamen op een item over het verjaardagsfeestje van een autistisch jongentje dat het nieuws haalde.


Op de party die z'n mama voor hem organiseerde, stuurde ALLE vriendjes (sic) en klasgenootjes hun spreekwoordelijke kat, waardoor dit evenement voor dit onfortuinlijke jochie uiteraard een uiterst pijnlijk fiasco werd.


Omdat de moeder van de jongen hier logischerwijs danig het hart van in was, stortte zij haar hart uit op de sociale media.
De reacties hierop waren dermate overweldigend, dat dit gebeuren ondertussen de wereldpers haalde !


Er werden massaal acties ondernomen om dit kind alsnog een onvergetelijke feestdag te bezorgen; zo zetten zelfs de lokale brandweer en politiediensten een actie op poten om dit kind buitensporig in de bloementjes te zetten.


Het verbaast me dan ook steeds meer hoe overdonderend de boze reacties zijn van mensen die hier enkel en alleen de ouders van de afwezige kinderen (op zich vanzelfsprekend wel méér dan terecht ) veroordelen voor hun verwerpelijke gedrag……….terwijl ik hier vooral een ONGELOFELIJK emotioneel, meeslepend en hoopgevend verhaal las !!???

Maar sta dan natuurlijk ook wel bekend als zijnde nen notoire übersissi niwaar ?